Ég neita að vera verri bloggari en bróðir minn.

Jæja gott fólk.

Þegar ég skrifaði síðustu færslu – í tilefni af því að maí átti bráðum að vera búinn – var ég svona á mörkunum með það að fara á límingunum. Ég var alltaf búin að tala um að það myndi hægjast aðeins um hjá mér í lok maí, og þá ætti ég að geta farið að taka lífinu með aðeins meiri ró.

Í stuttu máli sagt var þetta algerlega kolbandvitlaust hjá mér. Júní herti þumalskrúfurnar á okkur, ef eitthvað var.

Það er alltaf frekar strembið að byrja svo að skrifa eftir svona langa pásu. Um hvað á maður að tala? Allt sem gerðist í millitíðinni? Hvað ef það sem gerðist í millitíðinni er eitthvað sem best er að útskýra með eftirfarandi grafi:

Semsé: Ritgerðir. Og fleiri ritgerðir.

Svo ég hlakkaði vitanlega til þess að fara til Kraká. Þó Kraká væri ráðstefnuferð á vegum Evrópufræðaprógrammsins í heild sinni vissi ég að það yrðu skoðunarferðir, og ég myndi hitta fólk sem ég hafði ekki séð síðan í Olomouc og það yrði ógeðslega gaman. Og þó að þetta væri vinnuferð hlyti að vera einhver frítími, og ferðin myndi allavega vera tilbreyting.

Tímanotkun nemanda í Evrópumenningarfræði í Kraká er best sýnd með ÞESSU grafi:

Og það var alveg sama hvað maður reyndi: Maður þurfti alltaf að taka þrjár sturtur – það var ÓGEÐSLEGA HEITT – það var alltaf biðföð eftir kaffi, það var alltaf hæg þjónusta á öllum veitingastöðum, og það voru alltaf vandræði að finna leigubíl.

Ég er, í stuttu máli sagt, enn að jafna mig.

Auðvitað er meira frá Kraká að segja en að útskýra að þegar maður var ekki að gera eitthvað var maður að hlaupa á milli staða. En ég er að hugsa um að setja það í sérpóst. Með myndum. Semég tók á myndavélina, en bjó ekki til í Excel…

En svona til að gefa ykkur forskot á þennan planaða myndapóst ætla ég að pósta hér eina mynd alveg sérstaklega fyrir föður minn:

Snjallir lesendur geta líka elt þennan link aftur á myndasíðuna mína, sem er hér